วันจันทร์ที่ ๓๐ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๑
วันนี้เวลาเดินทางมาถึงตอนปลายของเดือนมิถุนายนแล้ว
ครึ่งปีผ่านไปแล้วเร็วจริง ๆ เลยล่ะ
เรามีอะไรต้องทำอีกมากมายหลายอย่างเลย
ตอนนี้ทุกช่วงเวลาเนี่ยจะเว้นวรรคไม่ได้เลย
นัดหมายเด็ก ๆ Make Up วันเสาร์-อาทิตย์ด้วยล่ะ
เรียกว่าคุ้มค่าทุกนาทีเลยเชียว
ตอนนี้ขั้นตอนต่าง ๆ กำลังดำเนินไปตามกระบวนการในระบบราชการ
ระบบช้า หรือว่าเราใจร้อน อันนี้ยังคงต้องหาข้อพิสูจน์
^^
วันนี้มีเรื่องให้ต้องคิดอีกอย่างเกี่ยวกับเรื่องความคาดหวัง
ความตั้งใจและการคาดหวังเป็นสิ่งดี
แต่อย่างที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่าไว้แหละเนาะ
มากเกินไปก็ไม่ดี น้อยเกินไปก็ไม่ดี
ตึงเกินไปก็ไม่ดี หย่อนเกินไปก็ไม่ดี
ตอนนี้ทางที่ลงตัวและเหมาะสมเนี่ยก็คือทางสายกลาง
มัชฌิมาปติปทานั่นเอง
แต่ด้วยอีกนั่นแหละ คนที่ยังวนเวียนอยู่ในบ่วงแห่งความไม่พอดีอย่างเรา
ก็อดที่จะคิดหนัก วิตกกังวลไม่ได้
ได้นั่งนิ่ง ๆ ปล่อยจิตให้เป็นไปตามครรลอง ก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาด
ใจเป็นนายกายเป็นบ่าวจริง ๆ
เราก็ต้องเป็นฝ่ายควบคุมจิตของเราล่ะเนอะ
ตกค่ำ ความรู้สึกเริ่มดีขึ้นแล้วล่ะ ดีขึ้นมาก ๆ เลย
ขอบคุณพี่แมวสำหรับความห่วงใย ได้คุยกันแม้อยู่ไกลก็รับรู้ได้ถึงความห่วงใยใส่ใจที่มีให้
รวมไปถึงแพรรี่คนสวยของครูดาวด้วย ถามไถ่ด้วยความห่วงใยใส่ใจเสมอ ๆ เลยล่ะจ๊ะ
ในวันที่เรารู้สึกแย่ ๆ ก็ยังมีน้ำทิพย์หล่อเลี้ยงหัวใจให้ชุ่มชื่นหล่ะ ^^
วันนี้ไม่ได้คุยโทรศัพท์กับใครเลย ตอนนี้โทรศัพท์ข้าพเจ้ายังคงอาการโคม่า
ว่าจะไปเช็คก็ยังไม่ได้เช็คซักกะที
ตั้งใจว่าจะซื้อใหม่อยู่แล้วแหละ แต่ใช้มานานเสียก็ต้องซ่อมให้เค้ากลับมาดีเหมือนเดิมซะหน่อย
มีเสียงตึ๊ด ๆ ส่งสัญญาณว่ามีข้อความเข้ามา
กริดสะหนายังคงจนปัญญา
แต่ก็ไม่ได้อะไรมากมาย สบาย ๆ
ผ่านไปอีกหนึ่งวัน
จะเริ่มต้นเดือนใหม่ ก็คงจะได้เริ่มเวลานับถอยหลังสำหรับเราแล้วล่ะสิเนาะ