~ภารกิจเพื่ออ้ายเอ็ม (พฤหัสบดีที่ 10)

วันนี้มีภารกิจสำคัญที่ต้องไปปฏิบัติ ภารกิจนี้ทำให้มีกำหนดการเดินทางไปกระบี่ ด้วยเพราะถ้าอ้ายเอ็มลงมาจัดการเองเนี่ยก็ต้องลงมากรุงเทพ ไหน ๆ เราก็อยู่กรุงเทพแล้วก็จัดการให้เลย ที่สำคัญคือเราก็ได้โอกาสไปเยี่ยมครอบครัวอ้ายเอ็มก่อนเดินทางไกล

อ้ายเอ็มส่งเอกสารมาให้ไปรับปืนที่สั่งไว้ที่กระทรวงมหาดไทย อ้ายเอ็มเตรียมเอกสารพร้อมมาก ด้วยเพราะรับแทนไง ต้องครบถ้วนไว้ก่อน ละก็รับแทนเพื่อนอ้ายเอ็มด้วย

เราเนี่ยยอมรับว่าหวั่นใจไม่ใช่น้อย ด้วยเพราะเราไม่คุ้นเคยกับอาวุธชนิดนี้ ยอมรับว่ากลัวล่ะ ไอ้ปืนเนี่ย แต่นะ เมื่อได้รับภารกิจก็ต้องปฎิบัติการให้ลุล่วง

เช็คเอกสาร เช็คแล้วเช็คอีก เช็คจนแน่ใจว่าครบถ้วน

ตื่นมาตีสี่เช่นเคย อาบน้ำอาบท่าแต่งตัวพร้อมเดินทาง ปรากฎว่าพ่อกอล์ฟต้องไปรับญาติด้วย เราก็เลยจะออกไปพร้อมดำตอนสาย

ฝนตกด้วยล่ะ ได้นอนต่ออีกสามสี่ชั่วโมง ช่วงสาย ๆ ก็ออกเดินทางกัน เอารถจอดไว้ที่บริษัทกอล์ฟ หาอะไรหม่ำ ๆ กันก่อน หม่ำเสร็จเรารอรถเมล์ 125 นานมาก

ดำจอดรถเสร็จกลับมามีการโทรมาเยาะเย้ยพี่ด้วย เพราะดำจะลงไปสถานีรถใต้ดินละไง จะไปซื้อของแถวหัวลำโพง มีการโบกมือบ๊ายบายด้วย เราก็รอร๊อรอ รถเมล์ต่อไป นานมากไม่มาซักกะทีฝนก็ตกด้วยล่ะ ตัดสินใจขึ้นตุ๊กตุ๊กไปละกัน

คราวก่อนที่ทำงานบอมบ์อยู่แถวสวนดุสิต เราไปสวนดุสิตละกัน ไปถึงว๊าไม่ใช่ บอมบ์งานยุ่งด้วยล่ะ ไม่อยากกวน กริดสะหนาสามารถถามทางไปเรื่อย ๆ ล่ะ

ลงตุ๊กตุ๊กพิกัดเยี่ยมมากเป็นร้านถ่ายเอกสารละก็ร้านอินเทอร์เน็ตในตัว จัดการถ่ายเอกสารที่เซนต์ลายเซนต์ไว้เป็นหลักฐานด้วย ละก็เช็คเมล์นิดหน่อย ดีนะระหว่างสัปดาห์ได้อ้อยช่วยเช็คเมล์ให้ บ้านกอล์ฟไม่มีสัญญาณเน็ตเลย ละเราก็ไม่ได้เอาคอมพ์มาด้วย ส่งเมล์จัดการเรื่องเอกสารเรียบร้อย

ได้เวลาออกเดินทางไปกระทรวงมหาดไทย อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ล่ะตอนนี้ ถามพี่แถวนั้นได้สายรถเมล์มาเรียบร้อย ดูเวลา อืมไปแท๊กซี่ดีกว่า ขึ้นแท๊กซี่ก็มุ่งหน้ากระทรวงหมาดไทยโลยเลย แท๊กซี่จอดพิกัดดีมาก เจอป้อมยามแลกบัตร ก็ถามพิกัดอาคารพี่เค้าถามเราเลยว่ามารับปืนเหรอ คงมีคนมาถามบ่อย เดินไปนิดเดียวก็ถึงละ

ไปถึงมีคนรอหลายคนเลย ทุกคนมองเราอย่างแปลกใจ แบบเห็นได้ชัดเลย คงแบบว่าไม่น่าจะมีผู้หญิงสั่งปืนอะไรประมาณนั้น ส่งเอกสารไปก็รอเรียก เราถูกเรียกก่อนใครเลย ทุกคนก็มองอย่างแปลกใจอีก คงประมาณว่า อะไรเนี่ยยัยคนนี้มาทีหลังทำไมได้ก่อน เราเข้าไปในห้องน้องเจ้าหน้าที่ก็แบบว่าคุยกันด้วยนะว่า พี่ข้างนอกคงแปลกใจแน่ ๆ ว่าทำไมพี่คนนี้ได้ก่อนแล้วก็หัวเราะ ^^ เราก็แปลกใจล่ะแต่ก็ไม่ได้ถามต่อ เช็คปืนเสร็จก็ต้องไปที่วังไชยาต่อ โอ๊ะโอ วังไชยาเนี่ยตรงไหนกันเนี่ย น้องเค้าให้แผนที่มา เราเนี่ยไม่รู้ล่ะ ไปทางไหนไม่รู้ยื่นแผนที่ไว้ก่อนละกัน

โบกรถตุ๊กตุ๊ก ตุ๊กตุ๊กดูแผนที่ก็ทำหน้าหงึกหงัก อืมโอเคไปกันเลย เราก็ดูตามแผนที่เอมันน่าจะถึงแล้วนี่นา เห็น ธกส.ละ แต่ไม่มีป้ายเด่นชัดเลย พี่ตุ๊กตุ๊กก็พาไปด้านบ้านพิษณุโลก แบบว่าเค้าคงคิดว่าบรรยากาศมันให้ไงว่าเป็นประมาณวัง เราก็แบบไม่ใช่นะพี่ อันนี้ไม่ใช่ เนี่ยบ้านพิษณุโลก วังไชยาเนี่ยน่าจะผ่านมาแล้ว พี่เค้าก็บอกเราว่ายั๊ง ไม่เห็นจะผ่านวังตรงไหนเลย เจอน้องผู้ชายคนหนึ่งเดินผ่านมาน้องเค้าก็บอกว่ากลับไปทางโน้น พี่ตุ๊กตุ๊กก็ถามน้องเค้าต่อแบบว่าให้แล้วใจ(หายข้องใจ) เอ๋าชื่อวังเนี่ยผ่านมาไม่เห็นจะมี น้องเค้าอธิบายเนี่ยพี่ตุ๊กตุ๊กก็เลยถึงบางอ้อ ย้อนไปอีกหน่อยก็ถึงละ ตรงข้าม ธกส.นั่นแหละ สำนักงานไม่เห็นมีตรงไหนเขียนเลยว่าวังไชยา สมควรล่ะที่พี่ตุ๊กตุ๊กจะเลยไปเช่นนี้ เรียกได้ว่ามาถูกทางล่ะ แต่เลยไปนิ๊ดนึง

ไปถึงสักแป๊บ คนที่รอรับปืนก่อนเราตะกี๊ก็ทยอยกันมาถึง เราก็เขียนเอกสารก่อนเลย ตอนเขียนเอกสารเนี่ยแหละ ทุกคนก็มองใหญ่ เพราะเราพกมาสองกระบอกไง ผู้ชายคนอื่น ๆ ก็คนละกระบอกเท่านั้น คงจะยิ่งแบบว่าโหยคนนี้สองกระบอกเลยเหรอ มีคนเข้ามาถามเราด้วยนะ เราก็ตอบไปเค้าก็ยิ้ม ๆ

ตรวจปืนขึ้นทะเบียนเรียบร้อยเป็นอันเสร็จพิธี

ภารกิจของอ้ายเอ็มเสร็จสิ้นแล้ว แผนการจะไปเดินไหนต่อเนี่ยงดไปเลยเพราะว่าปืนหนักมาก ดีนะกระเป๋าใหญ่แบกได้หมด แต่ก็ต้องเปลี่ยนด้านไปมาหลายรอบเลย

พอมีเวลาเหลือล่ะ โบกตุ๊กตุ๊กไปหาอะไรเย็น ๆ หม่ำที่ร้านมนต์ก่อนดีกว่าไม่ไกลแถวนั้นด้วย ระหว่างนั้นตุ๊กตุ๊กก็พาลัดเลาะไปตามทางที่เค้ารวมพลม็อบกัน อืมได้เห็นบรรยากาศก็วันนี้เอง ทำให้เห็นอะไรหลายอย่าง นักเรียนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน พันธมิตรก็รวมพลกัน ตำรวจก็รวมพลรับมือกับสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้น คนขายของก็จัดเตรียมสินค้า ได้เห็นอะไรหลากหลายจริง ๆ ต่างคนต่างหน้าที่ ต่างคนต่างวาระ

ไปถึงร้านมนต์คนเยอะเชียว ขนมเยอะกว่าเชียงใหม่มากเลย เครื่องดื่มก็เยอะกว่าด้วย แต่แบบว่าขนมปังปิ้งเนี่ยสู้ที่เชียงใหม่ไม่ได้นะ นี่เค้าแบบว่าปิ้งไว้ไงคนคงเยอะอ่ะ มันไม่กรอบหอมเหมือนหม่ำที่เชียงใหม่เลย อันนี้ตามที่เราเคยหม่ำอะนะ (เดี๋ยวแวะไปร้านมนต์ เชียงใหม่ ไปคุยกับพี่คนปิ้งขนมปังสักหน่อยดีกว่า) ซื้อไปให้ดำกับกอล์ฟด้วยล่ะ ตอนออกจากร้านมนต์เนี่ยกริดสะหนาแบบว่าหอบหิ้วพะรุงพะรังมาก ไหนจะปืน ไหนจะขนมปัง ไหนจะเครื่องดื่ม ไหนจะร่มอีก รอบนี้โบกแท๊กซี่เลยครับ ไปบริษัทปูนซีเมนต์ไทยโลด

ไปถึงก็ได้เวลากอล์ฟเลิกงานพอดีเลย โป๊ะเชะจริง ๆ พร้อมแล้วเราไปสายใต้ใหม่กันต่อ ทางผ่านกลับบ้านพอดี แวะซื้อตั๋วไปกระบี่ เราเลือกเที่ยวเช้าล่ะ เพราะแบบว่าถนนหนทางไม่คุ้นเคย แถมยังเดินทางคนเดียวด้วย เดินทางกลางวันดีกว่า ได้ตั๋วมาเรียบร้อย ได้เวลาบ๊ายบายเมืองกรุงแล้วนะเนี่ย

กลับถึงบ้านกอล์ฟอาบน้ำอาบท่าเสร็จก็จัดกระเป๋า เราเอากระเป๋าเล็กฝากดำกลับบ้านไปก่อน ส่วนเราเอากระเป๋าที่กอล์ฟให้ลงไปกระบี่ล่ะ กระเป๋าใหญ่เชียว กอล์ฟบอกว่าตอนไปนิวยอร์คกอล์ฟเอากระเป๋ากลับมา 5 ใบ โอ้แม้เจ้า ไม่ใช่ใบเล็ก ๆ เลยนะเนี่ย กอล์ฟสามารถจริง ๆ ขนาดว่าเราใส่ไม่เต็มเนี่ยยกยังแทบไม่ไหว

จัดของเสร็จก็คุยกันเล็กน้อยก่อนบ๊ายบาย ละก็แยกย้ายกันไปนอน