วันศุกร์ที่ ๑๑ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๑
ตอนนี้อยู่กระบี่เจ้า
เป็นจุดหมายการเดินทางที่ไม่ได้วางแผนไว้ แต่ก็เป็นการเดินทางที่ลงตัวที่สุด
กำหนดการเดินทางกลับเชียงใหม่ยังไม่รู้แน่ชัด
ตอนนี้คาดว่าจะอยู่กระบี่ให้ได้นานที่สุดเท่าที่เวลาจะเอื้ออำนวย
ช่วงเวลาที่สั้นที่สุดคือหนึ่งสัปดาห์
หากจังหวะดีก็คงจะต่อไปได้อีกสักสองวัน
มีความสุขมาก ๆ เลยเชียวล่ะ สุขทั้งกาย สุขทั้งใจ เรียกว่าสุขสุดสุดไปเลย
^^
ตอนนี้อาดาวเห่อหลานสาวตัวน้อยมาก ๆ เลยเชียว จากที่เห่ออยู่แล้ว
อาดาวเห่อหลาน กอดกัน กอดกัน หอมกันซ้ายขวา ชื่นใจจริง ๆ
ส่วนหลาน ๆ ก็ทำให้อาดาวยิ้มแป้นทั้งวัน
หลาน ๆ บอกว่า
อาดาวเป่าลูกโป่งเก่งมากมากเล๊ย
อาดาวเล่านิทานเก่งมากมากเล๊ย
อาดาวอ่านหนังสือให้เด็ก ๆ ฟังเก่งมากมากเล๊ย
อาดาววาดการ์ตูนเก่งมากเล๊ย
พี่กับน้องกินข้าวเก่ง ๆ เหมือนอาดาวเล๊ย จะได้เก่ง ๆ เหมือนอาดาวเลยนะ
พี่กับน้องรักอาดาวเท่าฟ้าเล๊ย
พี่กับน้องไม่ให้อาดาวกลับเชียงใหม่นะ ให้อยู่ด้วยกันนานนานเล๊ย
แม่ปูบอกว่าแหม ๆ ช่างอ้อนอาดาวจริง ๆ เลยนะสองสาว
โหย ๆๆๆ พูดแต่ละอย่างเนี่ยทำให้อาดาวยิ้มแป้นหัวใจพองโตจริง ๆ เลยเชียวล่ะ
เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้หัวใจพองโตมันเป็นอย่างนี้นี่เอง
ตอนนี้เรียกได้ว่าความสุขอยู่รอบ ๆ ตัวเต็มไปหมด ^^
