Untitled Document
 
• "ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ" •

ต่อ ต่อ ต่อ

ไปแอ่วกันดีกว่าเนอะ

น้องปู >>> ลุ้นทุกจังหวะจริง ๆ เลยเชียวล่ะจ๊ะ

จ๊อด >>> ตัวพร้อมแล้วใช่ม๊า ป๊ะ ๆ ๆ ๆ ไปกัน ๆ

ปี้ต๋อยเจ้า >>> ไปแอ่วตวยกั๋นเจ้า

น้องผึ้ง >>> เร่งสปีดเลยล่ะจ๊ะ

น้องหลิน >>> หาจังหวะมาเลยน๊าพี่รออยู่ เดี๋ยวจังหวะดีดีจะบุกบ้านน้องหลินบ้างน๊า

น้องส้ม >>> เดี๋ยวอัพต่อจ้า แบบว่าหลายเรื่องมากๆๆๆๆๆๆ อิอิ

น้าเจี๊ยบคะ >>> ทริปนี้มีแต่เรื่องตื่นเต้นค่ะ ตั๋วเก่าเนี่ยทำเรื่องคืนเงินค่ะ ส่วนตั๋วใหม่ราคาโหดใช้ได้เลยค่ะ อยากไปเมืองกรุงมาก ๆ เลยค่ะ แต่ไม่รู้จะมีจังหวะรึเปล่าล่ะค่ะ

มู่ >>> เค้าพยายามจะเร่งสปีดเลยน๊า ^^

 

 

วันเสาร์ที่ 10 มีนาคม 2556


หนนี้เราเก็บกระเป๋าเสร็จเร็วกว่าปกติ นับว่าเป็นเรื่องผิดปกติมาก ๆ เลย

ด้วยเพราะว่าเราต้องไปนอนบ้านนอก แล้วพ่อจะไปส่งที่สนามบิน ดังนั้นออกจากบ้านเวียงกระเป๋าก็ต้องพร้อมแล้วล่ะ เช็คความเรียบร้อยแล้วน่าจะไม่หลงไม่ลืมอะไรล่ะนะ

ไปถึงบ้านนอกก็เช็คอีกที พร้อมละ พร้อมละ ปิดกระเป๋า ไม่รื้อไม่จัดอะไรละ แบบว่าพร้อมเดินทาง ทุกทีเนี่ยจะรื้อ ๆ จัด ๆ จนหยดสุดท้ายเลยล่ะเรา

ตอนแรกแผนการเดินทางเดิมของเราก็คือเราจะออกเชียงใหม่เที่ยวดึกสุด ซึ่งจะถึงกรุงเทพสักสี่ทุ่มกว่า แล้วก็รอต่อเครื่องอีกทีตอนตีสองอะไรประมาณนั้น

แต่ว่ามีการเปลี่ยนแผนนิดหน่อยเพราะว่าจัดสรรเวลาไปเจอคนพิเศษแป๊บนึง โชคดีมากที่เราสามารถเปลี่ยนตั๋วเครื่องบินได้

ตกลงว่าเราจะออกจากเชียงใหม่ไฟล์ทสี่โมง แล้วก็จะออกไปเข้าเมืองแป๊บนึงแล้วดึก ๆ ค่อยกลับเข้ามาที่สนามบินอีกที

ได้เวลาก็ออกเดินทางจากบ้านสักประมาณสองโมงกว่า ๆ บ๊ายบายแม่ก่อนเดี๋ยวอีกสามอาทิตย์เจอกัน

งานนี้ได้น้องโยช่วยกันการเช็คทรูกระเป๋าให้ เราก็เข้าเมืองตัวปลิวละทีนี้ รอรับกระเป๋าอีกทีที่นิวยอร์กเลย

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ไปถึงสนามบินเช็คอินอะไรเรียบร้อยละยังมีเวลาเหลือเฟือ บ๊ายบายพ่อ หอมแก้มกันตามประสา เดี๋ยวเจอกันใหม่น๊า ลูกไปแอ่วแป๊บนึง

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ข้าวจี่เธอพร้อมแล้วค่ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

บ๊ายบายเจียงใหม่ ไว้เจอกันใหม่จ้า ขอแว๊บไปเที่ยวก่อนน๊า

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ถึงแล้วจ้าสุวรรณภูมิ

ถึงสุวรรณภูมิปุ๊บเราก็ไปขึ้นแอร์พอร์ตลิงค์เข้าเมืองเลย

ส่งสัญญาณหาคนพิเศษ ตอนนี้อยู่พารากอนกันแล้ว

เราเนี่ยก็มุ่งหน้าไปพารากอนเลย

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

สถานีต่อไป.... สยาม

ท๊าดาคนพิเศษของเราก็คือ พี่แมวเหมียว พี่โจอี้ น้องก้อง ละก็น้องพลอยนั่นเอง

เหมือนว่าเป็นงานรวมทีมคนไปงานแต่งพี่แมวที่พัทลุงเลยนะเนี่ย

เราหม่ำ ๆ กันที่ร้านไก่ Peri Peri (น่าจะชื่อนี้นา)

หม่ำ ๆ เม้าท์ ๆ กันเพลิดเพลินมาก ๆ เลยเชียวล่ะ

เวลาผ่านไปรวดเร็วจริง ๆ

หลังจากหม่ำ ๆ เสร็จเราก็ไปเดินเล่นที่สยามเซนเตอร์กัน

มีเวลาลั๊นลาด้วยกันอีกหน่อย

งานนี้เรียกว่าใช้เวลาด้วยกันอย่างคุ้มค่ามาก ๆ เลย

ดีใจมาก ๆ ที่สามารถจัดสรรเวลาแว๊บออกมาเจอพี่ ๆ น้อง ๆ ได้

ได้เวลาเราก็ต้องกลับไปสนามบินละ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ยืมรูปมาจากเฟสพี่แมว

ดีใจมาก ๆ เลยนะจ๊ะที่ได้เจอกัน หนหน้าขอเจอกันนาน ๆ กว่านี้หน่อยเนาะ ๆ จุ๊บ ๆ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

รอขึ้นรถไฟกลับสนามบิน

ระหว่างนี้ก็โทรหาอ้ายเอ็มกับที่บ้าน รายงานตัวเป็นระยะ ๆ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ข้าวจี่บนรถไฟไปสนามบิน

ไปถึงสุวรรณภูมิยังมีเวลาเหลือเฟือนะ

แต่แถวการ์ต้ายาวมากกกกกกกกกกกกกกกก มากถึงมากที่สุด

เกือบ ๆ ห้าทุ่มยังไม่เปิดเคานท์เตอร์ให้เช็คอินเลยล่ะ

ฟลุคกี้ออกเชียงใหม่ตอนเช้า แล้วไปแพร่ เพิ่งถึงกรุงเทพตะกี๊ จะอาบน้ำอาบท่าแล้วตามมาสมทบในอีกไม่ช้า

ฟลุคมาถึงหลังจากที่ไลน์คุยกันประมาณชั่วโมงนึงแถวยังไม่ขยับเขยื้อนไปไหนเลย

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

สถานีต่อไป...

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

แถวยาวมากฮ่ะ

ดิชั้นติดอยู่แบบไม่ขยับเขยื้อนเลยชั่วโมงกว่า ๆ ฮ่ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ยาวจริงอะไรจริง

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

เห็นกริดสะหนาป่าวจ๊ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

เย้ เย้ ในที่สุดก็ได้ตั๋วมาไว้ในครอบครอง อันนี้ของเรา

แต่ว่าฟลุคกี้บัดดี้การเดินทางของเรา เราใช้ตั๋ว Family Staff ซึ่งหนนี้เป็นการเดินทางครั้งแรกด้วยการใช้ตั๋วนี้

แบบว่าฟลุคกี้ก็ไม่มีประสบการณ์มาก่อนว่าต้องอะไรยังไง

สรุปก็คือว่า ส่วนของฟลุคกี้เนี่ยต้องรอ ร๊อ รอ

รอจนกว่าผู้โดยสารจะเช็คอินเสร็จหมด แล้วส่วนที่เป็นตั๋วสต๊าฟถึงจะมีสิทธิ์ได้รับการพิจารณา

เรียกว่าลุ้น ลุ้น ลุ้น ลุ้นกันมาก ๆ เลยเชียวล่ะ

จนเลยเวลา Boarding  ไปแล้วฟลุคกี้ก็ยังไม่ได้ตั๋ว

เราเนี่ยก็ลุ้นกันอยู่ที่หน้าเค้านท์เตอร์นั่นหละ

สรุปว่าได้รายสุดท้ายกันเลยเชียวล่ะ

แล้วตั๋วที่ได้เนี่ยก็แค่ กรุงเทพ-โดฮา ด้วยนะ ส่วน โดฮา-นิวยอร์กต้องไปลุ้นเอาทีหลังล่ะ

ที่วางแผนว่าจะไปแลกเงินเพิ่มเติม เดินเล่นดิวตี้ฟรี ถ่ายรูปเล่นข้างในเป็นอันผิดแผนไปหมดเลยฮ่ะ

งานนี้ได้ใช้ช่องทางพิเศษผ่านด่านเข้าไปข้างในเลย ไม่ต้องตรวจอะไรขาออกมากละเพราะว่าต้องเดินทางกันแล้ว

เดินกันแบบว่าสปีดสุด ๆ ยิ่งกว่าไล่ควายซะอีกล่ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ผู้โดยสารสองคนสุดท้าย ?????????

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

แม้ว่าจะเดินไล่ควาย แต่ก็ยังขอเก็บภาพแชะสองแชะ

คุยกันกับฟลุคว่า ทริปของเราเนี่ยมันสุดยอดจริง ๆ เลยวุ๊ย มีอะไรให้ลุ้นกันตลอด

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ข้าวจี่ On board

 

ขึ้นไปบนเครื่องก็นั่งประจำที่ เรากับฟลุคกี้ไม่ได้นั่งด้วยกันแต่ว่านั่งแถว ๆ ถัดกันไปนิดหน่อยนั่นหละ

ขึ้นเครื่องมาก็ช้าละนะ ผู้โดยสารประจำที่กันละแต่ก็ยังไม่ออกเดินทางสักที

ปรากฎว่าสักพักใหญ่ ๆ ก็มีการประกาศว่ามีผู้โดยสารป่วย ต้องนำผู้โดยสารลงจากเครื่อง กรณีที่หนึ่ง ใช้เวลาสักครู่ใหญ่ ๆ ดูเหมือนว่าจะพร้อมออกเดินทางกันละแต่หาได้เป็นเช่นนั้นไม่ ระหว่างนี้แอร์เอย สจ๊วตเอยก็เดินกันแบบตึง ๆ ตัง ๆ จากหน้าไปหลัง หลังไปหน้า สวนกันไป สวนกันมาหลายรอบแล้วก็มีประกาศว่ามีความผิดปกติอะไรสักอย่าง พนักงานต้องเปิดที่ไว้สัมภาระ ถามผู้โดยสารทีละคนว่านี่กระเป๋าใคร นี่กระเป๋าใคร เรียกได้ว่ากว่าจะออกเดินทางจริง ๆ ก็ล่าช้ากว่าตารางเวลาไปพอสมควรเลยเชียว

ระหว่างนั่งบนเครื่องจากกรุงเทพไปโดฮาเนี่ย ไม่มีอะไรมาก กิน ดูหนัง เล่นเกม ฟังเพลง ละก็นอน น๊อน นอน เจ็ดชั่วโมงเหมือนจะไม่นานเนอะประมาณเรานอนหลับสักตื่นนึง แต่ถ้าเป็นที่นอนเนี่ยมันคงจะแป๊บเดียวล่ะ แต่เป็นเก้าอี้โดยสารแบบนี้ มันปวด มันเมื่อย เปลี่ยนท่าก็แล้ว หมุนไป ม้วนมาก็แล้ว ทำไมมันไม่ถึงซักกะทีน๊า รู้สึกว่ามันยาวนานกว่า 7 ชั่วโมงยังไงก็ไม่รู้ล่ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

หม่ำ หม่ำ หม่ำ เดี๋ยวไม่นานเครื่องจะลงละจ๊ะ

 

เสียงประกาศบอกว่าถึงโดฮาแล้ว ทำให้รู้สึกว่าความเมื่อยขบมันคลาย ๆ ลงยังไงก็ไม่รู้ล่ะ

เครื่องดีเลย์ไปเกือบ ๆ สองชั่วโมง งานนี้คาดว่าเราต้องใช้พลังกันอีกละ

ผู้โดยสารส่วนใหญ่จากรุงเทพมาจะเป็นชาวต่างชาติ ละก็มาต่อเครื่องที่โดฮาเพื่อไปยังพิกัดถัดไปหลายเส้นทางมาก ๆ

งานนี้มีคนตกเครื่องเยอะอยู่นา ส่วนเราดูเวลา เฮ๊ย ยังพอมีเวลา ยังทัน ยังทัน

ขอบอกว่าตอนลงจากเครื่อง แล้วรอรถไปที่อาคารโดยสารมันไกลม๊าก มาก มากถึงมากที่สุดเลยฮ่ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

บรรยากาศระหว่างนั่งรถไปอาคารโดยสาร

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ข้างนอกโน้น เมืองโดฮา

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

อาคารแถวนี้เค้าทำเป็นทรงเหลี่ยม ๆ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

 

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

เราลงไปต่อเครื่องกันตรงนี้ล่ะ รถจอดปุ๊บ ผู้โดยสารแต่ละคนวิ่งปั๊บ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ถึงแล้วจ๊ะ สนามบินโดฮา ตอนนี้ล่ะ ได้เวลาตามล่าหาตั๋วโดฮา-นิวยอร์กของฟลุคกี้

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

นักเดินทางเตรียมพร้อม อันนี้ระหว่างรอฟลุคกี้ไปติดต่อ transit

คิวยาวมาก เราก็วนเวียนไปถามว่าเป็นไงบ้าง แบบว่าลุ้นสุด ๆ อ่ะ 

ฟลุคกี้ได้ตั๋วปุ๊บเราก็วิ่งไปที่เกทเลย

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ผ่านด่านเรียบร้อย เข้าไปข้างในได้นะ แต่....

Sorry!!!!! gate closed

โอ้ โนวววววววว ไม่นะ ไม่นะ ให้ชั้นไปเถอะ พลีส พลีส

แต่งานนี้ พลีส พลีสยังไงก็ไม่เป็นผล

สรุปว่าเราตกเครื่องกันฮ่ะ

โอยยยยยยยยยยยยย อะไรนะ ตกเครื่อง เราตกเครื่อง

แง๊ แง๊

เราก็บอกเค้าว่าเนื่องจากดีเลย์มาจากกรุงเทพ แล้วเพื่อนเราใช้ตั๋วสต๊าฟ เจ้าหน้าที่สนามบินบอกว่าให้เราไปติดต่อที่ตรงที่ Transit เราก็ไปติดต่อแต่คิวยาวมาก พอเราได้ตั๋วปุ๊บเราก็มาปั๊บเลย แต่ทางเจ้าหน้าที่ก็บอกว่าคุณบอกว่าเครื่องดีเลย์ แต่คนที่มาจากกรุงเทพเที่ยวเดียวกับคุณเค้ายังมาทันเลย แล้วเรื่องตั๋วสต๊าฟทำไมคุณไม่มาที่เกทเลย ไฟล์ทนิวยอร์กเป็นไฟล์ทยกเว้น มารับตั๋วที่เกทได้เลย ซึ่งข้อนี้เราไม่ทราบจริง ๆ เพราะอย่างที่บอกเป็นการใช้สิทธิตั๋วสต๊าฟครั้งแรกของฟลุคกี้

มาถึงตอนนี้เราก็ต้องยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นล่ะ งานนี้มันไม่ใช่ความผิดของสายการบินที่ดีเลย์ แต่มันเป็นเพราะว่าเรามาถึงที่เกทช้านั่นเอง

เราเข้าใจเลยว่า แม้ว่ายังไม่ถึงเวลา boarding ทำไมเค้าไม่ให้เราไปละ

ด้วยเพราะว่าเครื่องมันจอดไกลพอควร กว่าเราสองคนจะไปถึงก็คงใช้เวลา ไปถึงก็ไม่ทันอยู่ดี

ทำไงดี ทำไงดี เฮ้อออออออออออออออออ

เอาไงต่อ เอาไงต่อ


เว้นจังหวะสูดลมหายใจลึก ๆ แป๊บนึง ว่าจะเอายังไงต่อดี

รวบรวมพลังจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้น

งานนี้ปัญหามาปัญญากระเจิงไม่ได้นะเรา

แต่ก็นะ ในเรื่องร้าย ๆ ก็ยังมีเรื่องดีดีอยู่บ้าง ยิ้มสู้ไว้ก่อนเดี๋ยวค่อยว่ากัน

เราก็ถามเจ้าหน้าที่ที่เกทนั่นหละว่าจะทำยังไงได้บ้าง

เจ้าหน้าที่บอกว่า ตามผมมาทางนี้ เราส่งยิ้มไว้ก่อนเลย

เค้าก็ถามว่า ทำไมมาไม่ทัน สอบถามข้อมูลเราก็อธิบายชี้แจงเค้าไปล่ะ

เค้าบอกว่าเดี๋ยวผมออกตั๋วใหม่ให้คุน ให้คุณเดินทางไฟล์ทพรุ่งนี้เช้าเวลาเดิม

เดี๋ยวมาเอาตั๋วที่เกดพรุ่งนี้เลยนะ โหย ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แค่นี้ก็โล่งไปได้เยอะเลย

งานนี้ไม่ต้องซื้อตั๋วใหม่ แค่นี้ก็เริ่ดล่ะ

แต่ว่าเราต้องอยู่ในสนามบินโดฮา 25 ชั่วโมง

ย้ำว่า 25 ชั่วโมง เพราะไฟล์ทไปนิวยอร์กมีวันละเที่ยวเท่านั้น

โอ๊ะโอ โอ๊ะโอ

25 ชั่วโมงนับจากนี้เราจะทำอะไรดีล่ะเนี่ย


25 ชั่วโมง ณ สนามบินโดฮา กาต้าร์

มองหน้ากันกับฟลุคกี้ แล้วเราจะเอายังไงต่อล่ะเนี่ย

ทีนี้ล่ะเรามีเวลาเหลือเฟือกันเลยเชียว

ดีว่าที่สนามบินโดฮามีอินเทอร์เน็ตฟรี งานนี้เราติดต่อไปยังหมูตุ๋งที่จะมารับเราที่นิวยอร์ก

บอกข้อมูลก่อนว่าตกเครื่องฮ่ะ ทำอะไรไม่ได้ ต้องรอเวลาบินไปวันพรุ่งนี้โน่นเลย

สรุปว่าแผนที่วางไว้คลาดเคลื่อนหมดเลย ปัญหานี้เกินควบคุมนี่เนาะ ทำไงได้ล่ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

คอยดูสิ พรุ่งนี้นะ ชั้นจะมาอยู่หน้าเกทตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นเลย

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรเราก็หามุมนั่งพัก นั่งคิดกันก่อน

ที่สนามบินโดฮามีที่นั่งคล้าย ๆ ที่นอนเป็นโซนสำหรับผู้โดยสารรอต่อเครื่องล่ะ

เข้าไปข้างในเนี่ยเค้าจะดู boarding pass ล่ะ

 

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

นอนเล่น มีเวลาเยอะเกิน

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

Short Transfer จริงเร๊อะ 25 ชม.เค้าเรียกว่า Short ฮ่ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

นอนดูเครื่องบินผ่านไป

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ขึ้น ๆ ลง ๆ เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

มีเวลานอนเหลือเฟือเลยฮ่ะ


หลายคนถามว่าทำไมไม่ออกไปข้างนอก

อืม คือว่ากาต้าร์เนี่ยคนไทยต้องใช้วีซ่าล่ะจ๊ะ แล้วเราก็ไม่ได้เตรียมการณ์ว่าจะตกเครื่องงานนี้ก็เลยไม่มีวีซ่ากาต้าร์อยู่ในมือ

แล้วเราก็ไม่สามารถออกไปขอวีซ่า on arrival ได้เพราะ เรามาที่ terminal transfer & departure เนี่ย จะไปต่อไม่ได้ ถ้าเราลงที่อีก terminal นึงก็ว่าไปอีกเรื่อง

สรุปว่าเราต้องอยู่ในสนามบินกันเนี่ยแหละ 25 ชั่วโมง

เอาน่าประสบการณ์แบบนี้ไม่ใช่เจอกันบ่อย ๆ เนอะ

เราเดินทางก็บ่อยนะ แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกเลยที่เราตกเครื่อง

ครั้งแรกเลยจริง ๆ

แถมยังต้องอยู่ในสนามบิน กินและนอนที่นั่นเป็นระยะเวลานานแสนนานอีกตะหาก


เริ่มหิวละไปหาอะไรกินกันดีกว่า

เดิน ๆ ด้อม ๆ มอง ๆ แต่ก็แบบว่าไม่รู้จะกินอะไรดี

งานนี้ขอดูก่อน เราก็ยิ้ม ๆ ไว้ก่อนเหมือนเคย

พนักงานที่ร้านอาหารบอกว่า นี่เธอถ้าเธออยู่นานเค้ามีคูปองให้กินข้าวนะเธอ ลองไปติดต่อที่ทรานซิสดูนะ

เราก็ขอบคุณพนักงานที่ร้านอาหารแล้วก็พากันไปตรงเค้านท์เตอร์ทรานซิส

เจอเจ้าหน้าที่ที่ช่วยประสานงานให้เรา เค้าก็ไปจัดการให้เลย

ฟลุคกี้บอกว่า พี่ดาวเนี่ยมีเสน่ห์ต่อแขกนะเนี่ย

เราก็หัวเราะก๊ากเลย

แบบว่าจริง ๆ เลยนะ เราสังเกตหลายทีละเหมือนกัน เคยคุยกันกับเพื่อน ๆ ที่สนิทกัน

ตั๋วเครื่องบินก็ได้ใหม่ไม่ต้องเสียตังค่าตั๋วใบใหม่ แถมยังจัดคูปองกินข้าวให้แบบครบมื้อเลย

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ไม่ใช่แค่มื้อเดียวนะ เช้า กลางวัน เย็น ครบสูตรเลยฮ่ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

อันนี้น่าจะเป็นแกะนะ ก็โออยู่ ไม่สาบเท่าไหร่

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ข้าวบาสมาติ เรียว ๆ แห้ง ๆ แบบที่แซนดี้ชอบหม่ำเลย

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

มาเมืองแขกอ่านออกคำนึงละ อันนี้เขียนว่าเป๊บซี่ แต่ข้างในเป็นน้ำส้ม

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

เรานะเดินเล่นก็แล้ว นอนเล่นก็แล้ว ถึงเวลาก็ไปหม่ำ ๆ จนพนักงานเริ่มคุ้นหน้าพวกเราแล้วล่ะ

งานนี้ก็ส่งยิ้มให้กันแบบคนคุ้นเคยแล้วล่ะ

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า มื้อเช้า มื้อกลางวัน มื้อเย็นผ่านไปก็ได้เวลานอน

สักเวลาสองทุ่มที่โดฮา เราสองคนก็เริ่มหาวกันละ เพราะที่เมืองไทยก็เที่ยงคืนแล้วนี่นะ

 

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ตะวันลับฟ้า มืดละ ได้เวลานอนแล้วสินะเนี่ย

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

เค้ามีโซนให้นอนแบบนี้ล่ะ

ออกไปไหนก็ไม่ได้นี่เนาะ คนนอนกันเพียบเลย

งานนี้เราก็แลกเอาผ้าห่มละก็หามุมพักผ่อนสายตากันล่ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

งานนี้ก็เปลี่ยนกันไปเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาอะไรประมาณนั้น

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

ง่วงแล้วจ้า นอนก่อนนะจ๊ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าเราก็จะได้เดินทางกันละเนาะ

 ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ

นอน น๊อน นอน มีเวลานอนกันเยอะเลยเชียวล่ะ

เบื่อนอนก็เดินยืดเส้น ยืดสาย เดินกันจนทั่วทุกซอกทุกมุมของสนามบินกันเลยก็ว่าได้นะเรา

จาก 25 ชั่วโมง ก็เหลืออีกแค่ไม่กี่โมงแล้วล่ะเนาะหลังจากนี้

รอมาตั้งหลายชั่วโมง อีกแค่ไม่กี่ชั่วโมงทำไมจะรอไม่ได้เนาะ

 

สรุปว่า ณ ตอนนี้เราก็ยังไม่ถึงนิวยอร์กันเลยนะเนี่ย

นิวยอร์กทริปรอก่อนนะ อีกแป๊บเดียวจ้า อีกแป๊บเดียวเราก็จะได้ไปแอ่วนิวยอร์กกันละ


     Share

<< "ทริปใหญ่แห่งปีของเรา มันส์ตั้งแต่ยังไม่เริ่มต้นเล๊ย""ได้ไปซักกะที อเมริกา" >>


Posted on Wed 10 Apr 2013 19:52

 

 
 

ตามฝัน
รวมมิตรการเดินทาง

"USA Trip ::: ได้เวลาหนีหนาวไปหาความอบอุ่น"
"USA Trip ::: B is for Boston"
"USA Trip ::: หนาวจริง ๆ เล๊ยแถวนี้"
"USA Trip ::: Starting from Maine"
"ได้ไปซักกะที อเมริกา"
"ไปแอ่วกันดีกว่า ได้เวลาออกเดินทางละจ๊ะ"
"ทริปใหญ่แห่งปีของเรา มันส์ตั้งแต่ยังไม่เริ่มต้นเล๊ย"
"Be Right Back"
"Deal or No Deal"
"Sweet November"
"Long time no see"

 

 
 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

มันน่าสนุกมากกก เลยตัว
ถึงจะตื่นเต้นและลุ้นอย่างมากก็เหอะ
จ๊อด   
Thu 11 Apr 2013 19:07 [4]

มาแอบอ่าน ตื่นเต้นและลุ้นมากค่า
midnight   
Thu 11 Apr 2013 15:58 [3]

เพิ่งมาเริ่มอ่าน แค่หน้านี้ แร้วย้อนกลับไปอ่านหน้าที่แร้ว อยากอ่านต่ออ่ะค่ะ มาเขียนต่อเร็ว ๆ น่ะค่ะ (เคยเข้ามาอ่านของคุณดาว หลายหนแร้ว ชอบดูรูปภาพ แล้วก้อประกอบกับตัวเองเปนคนชอบอ่าน แต่ไม่ค่อยเม้นท์ คราวนี้ขอเม้นท์หน่อยค่ะ เพราะอยากอ่านต่อมว๊ากกก ) จะรออ่านน่ะค่ะ ขอบคุณค่ะ
โคจิโม่   
Thu 11 Apr 2013 14:24 [2]

ตามลุ้นไปกับพี่ดาวด้วยเลยนะเนี่ย ลุ้นมากกกกก
แต่จะว่าไปก็เป็นประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นดีนะคะพี่ดาว
ตกเครื่อง แล้วต้องอยู่แต่ในสนามบิน ถ้าไม่ต้องเสียเงินซื้อตั๋วใหม่ ผึ้งก็ว่าโอเคอยู่น้าาาาาาา

อาหารเค้าดูแขกมากกกก แต่ก็น่ากินดีนะคะ :P
Novembee   
Thu 11 Apr 2013 13:56 [1]